Een programma dat, in een notendop, Nederlandse kamermuziek presenteert,
met o.a. muziek van Willem Pijper, Julius Röntgen en Henriétte Bosmans
“Een beetje weemoed is geoorloofd, verklaarbaar misschien? Omdat het beste in de Hollandse kunstenaar te gronde gaat, als hij in Holland blijft, waar men hem zoveel mogelijk verloochent, waar men het publiek tracht wijs te maken dat hij niet bestaat” (Componiste Henriëtte Bosmans, vlak na de oorlog, aan collega Matthijs Vermeulen).
Tja er lijkt nog maar weinig veranderd, want nog steeds wordt Nederlandse muziek maar zelden geprogrammeerd. En hoe onterecht! Nederland heeft vele componisten geleverd om trots op te zijn en met muziek waar de liefhebber van kan genieten.
Neem bijvoorbeeld Julius Röntgen voor wie componeren een eerste levensbehoefte moet zijn geweest.De Nederlandse “Brahms” wordt hij wel genoemd. Zijn pianotrio opus 50 is warmbloedig, romantisch en toch zeer compact. De samenhang tussen de delen is subtiel, maar onmiskenbaar en getuigt van waar meesterschap.
En dan Willem Pijper. Een markante figuur, die in de jaren twintig van de vorige eeuw berucht was om zijn scherpe pen, maar ook een componist die de Nederlandse muziek vernieuwde. Zijn 2e pianotrio is een prachtige miniatuur, waarin speelse klanken worden gecombineerd met de Spaanse habanera.
Wie wel eens een foto heeft gezien van Henriëtte Bosmans zal beamen dat haar muziek klinkt zoals ze er uitziet. Sterk en positief, een vrouw die als eenling in een mannenwereld, volstrekt originele en gepassioneerde muziek componeerde. Haar pianotrio is bruisend, feestelijk en groots.
Van veel later datum (2004) is Hommage van Leonard Leutscher, de pianist van het Orion Ensemble. Fantasieën op drie songs van the Beatles in het idioom van het klassieke pianotrio. Leutscher was in de jaren 60 een echte fan van het duo Lennon en Mc-Cartney. Als eerbetoon nam hij drie van hun overbekende melodieën als uitgangspunt en liet zijn fantasie de vrije loop.