ORION ENSEMBLE

Saint Saens sprankelende trio opus 18, is gecomponeerd in 1863. Goedgeluimde, fantastische muziek van een componist, die veel meer schreef dan alleen zijn Carnaval des Animaux. Een componist over wie Debussy verzuchtte “hij moet nu maar eens ophouden met componeren…”, maar Saint Saens dacht daar anders over: “Ik leef in mijn muziek als een vis in water”.

Gabriel Fauré krijgt vanaf zijn 57e jaar problemen met zijn gehoor, op zijn 75e valt zijn gehoor geheel uit. In de laatste twee jaar van zijn leven componeert hij, geheel doof, het bijzonder aangrijpende trio opus 120.
Vanuit de innerlijke stilte, zijn doofheid, komt in dit trio een enorme zang tot ontwikkeling: groots, meeslepend en harmonieus. De muziek gedraagt zich als een vogel, die zijn vlucht start en op grote hoogte terecht komt, in een stralend gebied.
Het eerste deel, doelgericht, steeds op een hoger plan terecht komend, het tweede deel met een ongekende intensiteit en het laatste deel als een kortdurende strijd.
En voortdurend is er die associatie met de vogel, die sneller en hoger probeert te komen en uiteindelijk zijn doel bereikt, de harmonie, de zon. Is dit trio een muzikale vertaling van Fauré’s visie op de menselijke sterfelijkheid: een vreugdevolle bevrijding,