Een gebeurtenis die zich volledig onderscheidt van wat Jan Terlouw uit hoofde van zijn politieke functies, als hoogleraar en als auteur altijd heeft gedaan. Hij wordt namelijk muzikaal begeleid door het Orion Ensemble.
Deze vorm, het woord dat de muziek ondersteunt en de muziek die het woord ondersteunt, is ontstaan uit de wens om de expressieve kracht van muziek te combineren met de meer toegankelijke communicatiemogelijkheid van het woord. En die beider magie illustreert.
Jan Terlouw geeft verbaal zijn associaties bij de muziek die violiste en pianist ten gehore brengen. Muziek zelf bestaat bij de gratie van de gestaag voortschrijdende tijd. In een hink-stap-sprong bespreekt Jan Terlouw de wereld die steeds sneller in verandering is. De musici geven daarvan hun interpretatie.
Muziek en woord zijn in deze samenstelling nauwelijks los van elkaar te horen. Steeds weer zet het een aan tot het ander, prikkelen spreker en musici elkaar beurtelings tot verrassende vondsten.